hmmm…

…zgrzyt…

google

no tak. Tłumaczka polskiego wydania (na zlecenie MAGa) Małgorzata Strzelec (między innymi Kłamstwa Locke’a Lamory, Wojna Kwiatów Tada Wiliamsa i Stare Wydania Stephensona) postanowiła pobawić się w Łozińskiego.

I nic nie da, że lubię tłumaczenia i zdjęcia* pani Strzelec.

Jak dowodzi Beata Kajtanowska na Katedrze, zmiana imienia z wersji angielskiej – Azoth na (spolszczone?) – Merkuriusz była podyktowana faktem, że słowo to ma w terminologii alchemicznej swój polski odpowiednik – Merkuriusz. Niestety – typowemu polskiemu czytelnikowi fantasy Merkuriusz nie kojarzy się ani z rtęcią, ani z azotem, ani z alchemią czy magią – za to dość jednoznacznie przywodzi na myśl starożytnego Rzymianina w todze.

I mimo, że google poniżej na trzeciej pozycji podaje link (http://alhim.republika.pl/slownik.htm) do podręcznego słownika alchemika, to niestety, toga, klapki i laurowy wieniec jakoś nie chcą się odczepić od podświadomej wizualizacji głównej postaci (która w podobnych strojach na kartach książki, w ogóle nie chadza).

Ale dlaczego wolę e-booki? Ano dlatego, że dzięki prostemu zabiegowi mogę się pozbyć podświadomej charakteryzacji jaką funduje mi Strzelec.

Ctrl+H w Wordzie Merkuriusz w górnym polu wpisywania, Azoth w dolnym – klikam OK i funkcja Znajdź i zamień zmienia postać na powrót w taką, jaką chciał widzieć Brent Weeks.

I właśnie dlatego wolę  e-booki.

* GW całkiem przypadkiem bardzo trafnie diagnozuje problem. Małgorzata Strzelec tłumaczką (tłumaczem) jest wyłącznie z zawodu. Z wykształcenia psychologiem, a z zamiłowania podróżnikiem i fotografem. A szkoda.

Pająk samuraj (Samurai Spider) (Dokument) 60 minut,

Pająki są szybkie, atakują z ukrycia i nie brakuje im woli walki. Japoński lud Kajiki wykorzystał cechy tych zwierząt w sztuce walki, zwanej walką pająków.

Oglądany z obrzydzeniem graniczącym z fascynacją program, przetykany był planszami, na których w wersji angielskiej widzowie mogli przeczytać starożytne japońskie powiedzenia. Na szczęście wersję dla widzów polskich udźwiękawia Odeon Film Studio (tekst: Justyna Janiak). Dzięki nim dowiedziałem się np. że angielskie określenie autora “Anon” to po polsku  “Anon” (może nieco grecko-brzmiące imię – wiadomo przecież, że Japonia nie była wcale tak zamknięta jak się powszechnie uważa). A “Samurai Maxim” to “Samuraj Maksym” (Maksimowicz z rodu Kufajkowiczów).

Pozostaje tylko się cieszyć, że pani Justyna nie musiała zmierzyć się z takimi wyzwaniami jak arcytrudne słowo “Anonymous” (“Myszanona” oczywiście) i “aphorism” (aforyzmiak – środek, zwykle pochodzenia naturalnego zwiększający popęd płciowy)

Mam. Chętnie się podzielę. Wystarczy poprosić w komentarzu (ps. komentarze są moderowane ze względu na spam – więc nie pokazują się na stronie – ale docierają do mnie).

Giveaway google Wave invites

Got’em. Will give away. Just add yourself in the comments below. Comments are moderated due to spam so they won’t actually appear on the website – but will reach me.

Albo raczej – nie istnieją w wirtualnym wszechświecie bazy danych, który z naszym uniwersum łączy laserowy promień czytnika kodów kreskowych podpiętego do kasy fiskalnej w Warszawskim Empiku (konkrenie w Megastore na Marszałkowskiej)

Na trzecim piętrze, tuż obok stolików Szkoły języków obcych w na półkach Fantasy & Science Fiction stoją książki z cyklu “Dune” Franka Herberta oraz tomu rozbudowujące cykl pióra Kevina J. Andresona i Briana Herberta.  Mniej więcej pół roku temu miałem ochotę kupić 2 z nich “Butlerian Jihad” i “Machine Crusade” (3-ciej  części – Battle of Corrin – nie było także na półce). Nie udało się – po kilku(nastu) minutach oczekiwania przy kasie dowiedziałem się, że “jest jakiś błąd i tych książek nie ma w systemie”.

Zapomniałem o wszystkim – do dzisiaj. Książki nadal stoją na półce (już w nieco innym miejscu po kolejnym empikowym przemeblowaniu). Wziąłem na próbę, nie czekałem tym razem na sprawdzenie na trzech kasach i trzech czytnikach. Po pierwszej nieudanej próbie powiedziałem sprzedawcy w czym rzecz i podziękowałem za zakupy.

ps. książki na całe szczęście istnieją w równoległym wszechświecie American Bookstore.

Tytuł jakby skądś znany “Pretty Man – Czyli chłopak do wynajęcia”. I nie byłoby w tym nic gorszącego gdyby nie drobnostka. Oryginalny tytuł filmu to: “Wedding Date”. I nic nie pomoże fakt, że – jak podaje filmweb – alternatywny tytuł to “Chłopak do wynajęcia” –  po prostu.

od dawna (tu od 2005) polscy spece od marketingu wiedzą, że u nas nie sprzedaje się nowości. Nie ma miejsca na coś, czego nie było wcześniej – wszystko musi być “kolejnym dziełem autora bestsellerowej powieści”, “genialnym następcą Harrego P…”, “polskim Jamesem Bondem (w spódnicy)” itd. itp.

Całe szczęcie, że nazywam się Krzysztof Wierzbicki i moje imię i nazwisko “tłumaczenie: Krzysztof Wierzbicki” słychać w co trzecim amerykańskim serialu na Polsacie

pozdrawiam,
imiennik znanego tłumacza serialowego
Krzysztof Wierzbicki