Najprościej jest wybrać jeden z gotowych zestawów tematycznych na odpowiednim poziomie. Uczysz się z książki o  słownictwa opisującego firmy, stanowiska… sprawdź w Henrym kategorię Praca. Lekcja o podróżach – jest Kierunek i ruch (albo po prostu Podróże).

Czasem jednak to nie wystarcza i chcesz dodać własne słowka. Wedlug pomocy w Henrym (to nowość w wersji 6.0) sprawa jest zupełnie prosta.  Wystarczy stworzyć plik tekstowy w którym w jednej linii umieścisz pytanie (lub słowo/zwrot w jednym języku) a w kolejnej odpowiedź (odpowiednik z drugiego języka). Może to wyglądać tak:

Q: 2+2=?

A: 2+2=4

albo

Q: dawn

A: świt

albo jeszcze lepiej

Q: it dawned on me that…

A: zaświtało mi (w głowie). że…

Listę należy zapisać w zwykłym pliku tekstowym (rozszerzenie .txt) czyli wystarczy do tego windowsowy notatnik (oczywiście można też posłużyć się Wordem). Niestety, przy próbie zaimportowania pliku Henry dość enigmatycznie oświadczy, że:

Wracamy do Windowsa. Kodowanie UTF służy np. do zapisywania plików, w których mogą pojawić się znaki spoza alfabetu łacińskiego, więc całkiem sensownie twórcy Henry’ego zdecydowali się na to rozwiązanie. Jeśli masz Worda i kiedykolwiek zapisywałeś w nim pliki tekstowe może ci zaświtać (dawn on you), że można tam wybrać kodowanie, spośród 4 (czterech!) dostępnych typów (Unicode, Unicode Big-Endian, UTF-7 i UTF-8 – więcej o kodowaniu przeczytasz np. na wikipedii) żadne nie będzie odpowiednie dla Henry’ego.

Można się wkurzyć biorąc pod uwagę że i Word i Henry to programy za które trzeba zapłacić.

Jakiś czas temu zapanowała moda na zamienianie windowsowego notatnika na nieco bardziej zaawansowane narzędzia. Popularnym wyborem był Notepad+  ale  i on (jak i cala rzesza świetnych, prostych edytorów) tu nie pomoże. Henry niestety nie informuje, że Unicode, który go zadowoli to nie jeden z najpopularniejszych formatów ale dość zaawansowany Unicode -16. Na szczęście i na to są(darmowe) sposoby:

EditPadLite daje duże możliwości zmiany kodowania.

Tu możemy wybrać UTF-16 (little- i big endian) i po zapisaniu pliku Henry wreszcie będzie zadowolony:

Tylko czy nadal masz 15 minut żeby się czegoś nauczyć?

1. Profesor Henry
2. SuperMemo
3. Tell me More
4. eTeacher
5. CLT

A najbardziej obiektywny ranking może być na przykład tutaj, albo tu, a nawet tam.

Faktura w docx z osadzonymi obiektami excela policzy VAT (dla zwolnionych należy wpisać “zw”) i zsumuje do kilkunastu pozycji (zresztą łatwo ją wydłużyć). Na podstawie wpisanej liczby dni oblicza termin zapłaty, po wydrukowaniu może służyć za podstawkę pod kubek.

Nie wpisuje sama kwoty slownie. Skrypty do tego wiszą w internecie ale na razie spróbuję coś napisać sam – bez ściągania.

–update-2009-06-30–

Jednak się złamałem i użyłem gotowca (z kilkoma niewielkimi przeróbkami). Wersja wpisująca kwotę słownie wymaga akceptacji makr więc wstawiam – tutaj.

Pewnie nasz switch (stary d-link) czuje, że ma wakacje. Tymczasem dzięki darmowemu HeatMapperowi dokładnie przyjrzałem się otoczeniu (sieciowemu – a raczej WiFi) naszego biura. I dochodzę do wniosku, że całkiem nieźle to wszystko poustawiałem.

Mogę poklepać się po plecach.

przy okazji – może kiedyś mapowanie sieci przyda się w nowym biurze?

Sam HeatMapper to raczej ciekawostka niż naprawdę użyteczne narzędzie – tego samego silnika używają również dwa komercyjne programy tych samych twórców – mimo wszystko jest darmowy i pozwala wybrać nie tylko miejsce umieszczenia Access Pointa (co w zasadzie można w naszych warunkach zrobić “na oko”), ale również kanał ze względu na bliskość innych AP.

Używając go (spacerując po biurze od ściany do ściany powolnym krokiem z laptopem w ręku) czułem się trochę jak różdżkarz szukający żył wodnych.

Odpowiednio zaawansowanej technologii nie da się odróżnić od magii

(Trzecie Prawo Clarke’a)
Arthur C. Clarke, “Profiles of The Future”, 1961 (tłum. własne)

MK jest tego żywym dowodem. Jak również tego, że (to może być Czwarte Prawo Krzyśka) ‘jeśli czegoś nie rozumiesz, nie potrafisz też ocenić czy jest prawdopodobne’.

Już wyjaśniam: uprawnienia administratora poczty dają mi możliwość korzystania z panelu zarządzania usługą nethostingu Netii. W tym – zmiany haseł użytkowników poczty (w szczególności tych użytkowników, z którymi już nie współpracujemy) – potem standardowo – backup zawartości konta albo przekazanie nowych haseł komuś wyżej.

Niby norma – a jednak są ludzie, dla których to już hokus-pokus, czarna magia, albo jakieś voodoo. Trzy kliknięcia rutynowej zmiany hasła na koncie pocztowym nie da się odróżnić od zhackowania serwera? Dla niektórych, nie.

Miło wiedzieć, że umiem zrobić coś, co przynajmniej dla jednej osoby na świecie będzie magią.

Po pierwsze – i najważniejsze – rejestracja konta jest darmowa

Serwis rozbudowuje metodę powtórek za pomocą fiszek (flashcards).

Tworzenie ich w wersji podstawowej jest banalne i ogranicza się do 2 kliknięć i wpisania odrobiny tekstu – ale na tym się nie kończy. Tekst można sformatować uzupełnić o digramy (jest obsługa LaTeX), grafikę i (chyba) filmy

A teraz najlepsze – zamiast powtarzać u Jolki można wejść z nią na Skype, zalogować się do Cobocards i uczyć się razem dzięki modułowi wspólnego rozwiązywania testu, w którym jedna z osób zadaje pytanie i ocenia odpowiedź drugiej (tu wlaśnie przydaje się skype, choć w Cobo wbudowany jest też prosty czat.

Można też we dwoje – lub w wiekszej grupie podzielić się pracą nad fiszkami, co powinno spodobać się np. studentom zaocznym. Do fiszek można dodawać komentarze, dzięki czemu współpraca zyskuje na jakości, a kiedy są już gotowe, nie trzeba wcale tracić wzroku siedząc przed komputerem – Cobocards pozwala wszystko wydrukować

Jak efektywnie korzystać z fiszek tłumaczy wikipedia. Oprócz tych drukowanych w GW wiele rodzajów fiszek jest dostępnych w księgarniach językowych. Można też łatwo (papier+drukarka+nożyczki) stworzyć własne fiszki wykorzystując np. darmowy program Fiszka dostępny na stronie Marcina Dutkiewicza.

Ale warto pamiętać, że prekursorem metody – przynajmniej w polskim świecie użytkowników komputerów był nadal dostępny w coraz to nowszych wersjach program SuperMemo. Autorzy do dyspozycji internautów oddali częściowo darmową wersję on-line, a zupełnie za darmo udostępniają stare wersje programu.

Przyszłość komputerowych fiszek (google świetnie reaguje na hasło “flashcards”) należy jednak właśnie do serwisów webowych, w których nie tylko możemy uczyć się z gotowych i dodawać własne, ale również (a może przede wszystkim) wymieniać się fiszkami z innymi użytkownikami strony.

Do najciekawszych w chwili powstawania tego artykułu należą:

Memorize – który pozwala spróbować korzystania z fiszek bez rejestracji

FlashCardMachine, Cramberry, StudyStack i Quizlet – ten ostatni zasługuje na uwagę przede wszystkim dzięki funkcji oceniania poprawnej odpowiedzi (zamiast samemu potwierdzać czy odpowiedziało się właściwie czy nie, odpowiedź należy wpisać) i wprowadzenie elementów zabawy – gier, w których łączymy odpowiadające sobie elementy albo wpisujemy słówko zanim zniknie ono z ekranu.

Trochę inną filozofię przyjęli twórcy Anki – programu, z którego będziemy przede wszystkim korzystać offline (i to bez względu na to, czy mamy komputer z windowsem, linuxem czy maca) a kiedy zamarzymy o nowych fiszkach wystarczy założyć w programie darmowe konto (podając adres e-mail) i mamy do dyspozycji miliony fiszek z kilkudziesięciu dziedzin (w ilości pobrań przoduje język japoński, ale również dość wysoko jest zestaw 9000 zwrotów polsko-angielskich (w katalogu Anki – Polish-English), który w założeniu ma służyć osobom… anglojęzycznym uczącym się polskiego.

Anki dobrze też radzi sobie z importowaniem plików .csv które łatwo stworzyć w excelu (ale wystarczy też zwykły windowsowy notatnik).

miłego wkuwania