Teraz… Polska

hmmm… aspekt psychoedukacyjny? Czujemy się lepiej ze swoim angielskim akcentem.

I dla porównania Miss USA, Miss Great Britain oraz Miss Ireland ufff…

a na koniec Miss Youtube w kategorii akcentów:

Enjoy!

Gdyby jednak potraktować pytanie z minimalną dozą dobrej woli należałoby odpowiedzieć:

Do czego? (ewentualnie Dla kogo?)

W sumie to jasne, że inaczej będzie wyglądał słownik przeznaczony dla uczniów, inaczej dla tłumaczy, a jeszcze inaczej dla specjalisty z danej dziedziny. I wbrew pozorom nie chodzi tylko o ilość słów. Można wyliczać mnóstwo cech takich jak wymowa (i sposób jej zapisu), przykłady (w zdaniach czy kolokacjach), informacje gramatyczne itd.,  którymi będą różnić się słowniki. Tyle że, choć ważne, mają drugorzędne znaczenie. I tu kolejny truizm. Na nic się nie przyda nawet najbardziej rozbudowany i  szczegółowy słownik jeśli będzie tylko stał na półce.

Właśnie dlatego zapytany o “najlepszy słownik” wymieniam Oxford Pocketa, i nie dlatego, że wydawnictwo Oxford wykazało się geniuszem większym niż wszyscy inni wydawcy słowników kieszonkowych. Po prostu Pocket Oxforda jest (a) cienki i rzeczywiście kieszonkowy w odróżnieniu od mniejszych nawet o połowę, ale 3 razy grubszych; (b) nie ma zbyt wielu błędów, czy jak chcą niektórzy – uproszczeń; (c) jest tani i dostępny w większości księgarń językowych.

Ale on ma za mało słów, brakuje przykładów, wymowa nie zawsze… – argumenty przeciw można mnożyć. I to już jest ta faza dyskusji,  o której pisałem wyżej. Wytaczamy działa, zapalamy lonty, gryzący zapach prochu… ekhem

To może StarDict?

StarDict jest słownikiem komputerowym. Nie pierwszym i zdecydowanie nie jedynym, ale całkiem możliwe, że najlepszym. Uwielbiam słowniki komputerowe i nie tylko dlatego, że nie ruszam się z domu (do pracy) bez netbooka wielkości przeciętnej książki, ale też dlatego, że w praktyce słownik przydaje się właśnie wtedy kiedy i tak siedzisz przed komputerem. Albo coś piszesz (maila) albo czytasz (z internetu). A że niektórzy czytają też papierowe książki? Wspominalem o Pockecie Oxfroda, prawda?

StarDict jest za darmo. StarDict jest opensource’owy. StarDict działa na Linuxie i Windows. Jakby tego było mało StarDict w wersji Windows można również instalować w wersji przenośnej np. na pendrive’ach.

Już chcesz? http://stardict.sourceforge.net/

Na stronie dowiesz się, że StarDict obsługuje Fuzzy Querry, tłumaczenia pełnotekstowe , przechwytuje słówka wskazane myszką w innych aplikacjach, współpracuje z Net Dict i w ogóle jest super-hiper. Jeśli się wczytasz dowiesz się też że po instalacji StarDict nie zawiera… jeden z wielu dostępnych słowników – WordNet. No tak – StarDict jest interfejsem a nie stricte słownikiem.

Słabo?

Wprost przeciwnie. Pewnie masz już kilka słowników komputerowych. PWN-Oxford, Collins, może jakiś Merriam-Webster albo cokolwiek z Learner’s w nazwie. Korzystasz z każdego z nich i zastanawiasz się, który (no właśnie) jest najlepszy. Stardict może przeszukiwać je wszystkie.  PWN-Oxford skonwertujesz sam korzystając z konwertera, ale wcale nie musisz – wystarczy, że zajrzysz na:  http://yeelou.com/huzheng/stardict-dic/ i ściągniesz gotowy słownik*.

Spróbujmy znaleźć coś co w wersji papierowej może nawet stoi na twojej półce. Przewiń stronę nieco w dół i kliknij Babylon, później  English Dictionaries i wreszcie wybierz link “tarball” przy Oxford Advanced Learner’s Dictionary (albo nie robiąc sobie wycieczki, kliknij od razu tu).

Cztermegabajtowy(!) plik słownika zapisz gdzie tylko chcesz i tak trzeba go będzie rozpakować (pliki *.tar.bz2 w Windows rozpakujesz np. darmowym 7-zip – zwróć uwagę żeby rozpakować plik “do końca”, w pliku .bz2 spakowane jest archiwum .tar a dopiero w nim trzy pliki słownika – .dz, .idx i .ifo).

Wypakowane pliki trzeba przenieść do folderu StarDicta – w przypadku zwykłej instalacji będzie to C:\Program Files\Stardict\dic\ (najlepiej umieścić je we własnym folderze – tak aby nie pomieszać różnych słowników).

StarDict będzie wymagał ponownego uruchomienia i uaktywnienia nowego słownika. Znajdź opcję “manage dictionaries” (druga ikonka po prawej na dole okna) i dodaj słownik (niebieski znak plus) do domyślnej, albo nowej grupy.

Skoro jesteśmy w ustawieniach warto jeszcze wyłączyć domyślny skrót przywołujący główne okno programu, który przeszkadza w pisaniu “ż jak żaba”.

* inną kwestią jest legalność takiego rozwiązania. W Polsce możesz posiadać kopię bezpieczeństwa, to czy cyfrowa konwersja papierowego słownika spełnia tę definicję to już inna para kaloszy…

Najprościej jest wybrać jeden z gotowych zestawów tematycznych na odpowiednim poziomie. Uczysz się z książki o  słownictwa opisującego firmy, stanowiska… sprawdź w Henrym kategorię Praca. Lekcja o podróżach – jest Kierunek i ruch (albo po prostu Podróże).

Czasem jednak to nie wystarcza i chcesz dodać własne słowka. Wedlug pomocy w Henrym (to nowość w wersji 6.0) sprawa jest zupełnie prosta.  Wystarczy stworzyć plik tekstowy w którym w jednej linii umieścisz pytanie (lub słowo/zwrot w jednym języku) a w kolejnej odpowiedź (odpowiednik z drugiego języka). Może to wyglądać tak:

Q: 2+2=?

A: 2+2=4

albo

Q: dawn

A: świt

albo jeszcze lepiej

Q: it dawned on me that…

A: zaświtało mi (w głowie). że…

Listę należy zapisać w zwykłym pliku tekstowym (rozszerzenie .txt) czyli wystarczy do tego windowsowy notatnik (oczywiście można też posłużyć się Wordem). Niestety, przy próbie zaimportowania pliku Henry dość enigmatycznie oświadczy, że:

Wracamy do Windowsa. Kodowanie UTF służy np. do zapisywania plików, w których mogą pojawić się znaki spoza alfabetu łacińskiego, więc całkiem sensownie twórcy Henry’ego zdecydowali się na to rozwiązanie. Jeśli masz Worda i kiedykolwiek zapisywałeś w nim pliki tekstowe może ci zaświtać (dawn on you), że można tam wybrać kodowanie, spośród 4 (czterech!) dostępnych typów (Unicode, Unicode Big-Endian, UTF-7 i UTF-8 – więcej o kodowaniu przeczytasz np. na wikipedii) żadne nie będzie odpowiednie dla Henry’ego.

Można się wkurzyć biorąc pod uwagę że i Word i Henry to programy za które trzeba zapłacić.

Jakiś czas temu zapanowała moda na zamienianie windowsowego notatnika na nieco bardziej zaawansowane narzędzia. Popularnym wyborem był Notepad+  ale  i on (jak i cala rzesza świetnych, prostych edytorów) tu nie pomoże. Henry niestety nie informuje, że Unicode, który go zadowoli to nie jeden z najpopularniejszych formatów ale dość zaawansowany Unicode -16. Na szczęście i na to są(darmowe) sposoby:

EditPadLite daje duże możliwości zmiany kodowania.

Tu możemy wybrać UTF-16 (little- i big endian) i po zapisaniu pliku Henry wreszcie będzie zadowolony:

Tylko czy nadal masz 15 minut żeby się czegoś nauczyć?

Tak, żeby zdać (i to jak najlepiej).

Tylko jak to zrobić?

Zacznijmy od uporządkowania informacji. TOEIC czyli (Test of English for International Communication) jest certyfikatem wydawanym przez ETS (ets.org – English Testing Services) może odnosić się do jednego z trzech testów:

TOEIC – Listening and Reading – najpopularniejszy format. Na teście nie ma komponentów mówienia ani pisania – tylko słuchanie i czytanie, dzięki czemu wynik jest bardzo obiektywny a sam test – bezstresowy.

TOEIC – Speaking and Writing – można zdawać go razem z poprzednim sprawdzając się we wszystkich czterech sprawnościach. Oczywiście koszt i czas testu zwiększa się, ale wynik jest jednocześnie bardziej miarodajny. Często pracodawcy nie wymagają jednak tego komponentu

i TOEIC – Bridge – Przeznaczony dla osób o niskiej znajomości języka angielskiego, jest “uproszczoną wersją” TOEIC Listening & Reading”

Kiedy już wybierzesz typ testu, zapoznaj się z formatem testu i informacjami dla zdających.

Kluczem do sukcesu jest systematyczna praca. Oczywiście możesz uczyć się samodzielnie z jednego z dostępnych na rynku podręczników, ale wymaga to dużej samodyscypliny. Dodatkową zaletą pracy z trenerem jest regularne monitorowanie twoich postępów w każdym z ważnych aspektów.

Omówię je na przykładzie najczęściej wybieranego TOEIC Listening & Reading

• Znajomość i obycie z formatem egzaminu.
• Rozwijanie słownictwa (głównie biznesowego)
• Systematyzacja i ćwiczenie gramatyki.
• Ćwiczenie umiejętności słuchania.
• Ćwiczenie strategii testowych.

Każde z 5 zagadnień wymaga przygotowania. Trener podpowie ci ile czasu i uwagi musisz poświęcić każdemu z nich aby odnieść sukces. Każdy z nas jest inny ale z mojego doświadczenia wynika, że strategie testowe i format testu opanujesz dość szybko, ważne tylko aby ćwiczyć się w nich przez cały okres kursu i utrwalać nawyki potrzebne do efektywnej pracy z każdą częścią testu. Nauka słownictwa i gramatyki (w indywidualnie dobranych proporcjach i zakresie) będzie stanowiła główną część kursu, a najtrudniejsze będzie zachowanie systematyczności bez popadania w zgubną rutynę. Dodatkiem (ale niezwykle ważnym) będzie ćwiczenie słuchania.

W czasie testu spotkasz się z zadaniami, w których musisz opierać się wyłącznie na tym co słyszysz -nagranie zawiera początek rozmowy i kilka wersji odpowiedzi, z których tylko jedna jest odpowiednia, pozostałe “nie pasują”. Rozwiązując musisz podać jedynie numer poprawnej odpowiedzi. Psychologicznie jest to bardzo różne od typowych sytuacji w jakich słyszysz angielski. Trudno jest “wyłączyć” pozostałe zmysły i skupić się wyłącznie na słuchaniu. Znam osoby, które zaciskają wtedy powieki. Tobie proponuję już od początku przygotowań słuchać audycji radiowych, podcastów lub książek w języku angielskim – w skupieniu, ale też podczas wykonywania różnych czynności (spaceru, ćwiczeń na siłowni, albo nawet prowadzenia samochodu). Dzięki temu nauczysz się nie tylko słuchać ale i słyszeć angielski,  tak jak nie musisz skupiać się na radiowej prognozie pogody po polsku, którą słyszysz w czasie mycia zębów, mimo że wcale jej nie słuchasz.

Bez względu na to czy uczysz się samodzielnie czy na kursie, rozwiązuj po każdym etapie nauki próbne testy i zwróć uwagę na wszystkie błędy jakie popełniasz, zanalizuj je i postaraj się zrozumieć i wyeliminować przyczynę. Dzięki takiemu podejściu z pewnością osiągniesz wynik na miarę swoich możliwości.

Przydatne linki z ets.org

• Examinee Handbook
• TOEIC Score Descriptions
• TOEIC Can-Do Guide

Dobre podręczniki do nauki samodzielnej lub z trenerem:

• Starter TOEIC
• Complete Guite to the TOEIC Test
• seria podręczników Pearson Longman

1. Profesor Henry
2. SuperMemo
3. Tell me More
4. eTeacher
5. CLT

A najbardziej obiektywny ranking może być na przykład tutaj, albo tu, a nawet tam.

ToneCheck jest dodatkiem (pluginem) do Outlooka (powstają już wersje na inne programy do obsługi poczty a nawet interfejsy webowe takie jak gmail.com), który sprawdza jakie emocje  może wzbudzić nasz mail.

Z punktu widzenia użytkownika narzędzie działa tak jak sprawdzanie pisowni tyle, że zamiast sugerować “poprawną” wersję – określa na skali od “Przyjaźni/sympatii” poprzez “rozbawienie”, “wdzięczność” po “żal”, “złość” a nawet “upokorzenie” ładunek emocjonalny każdego zdania. Użytkownik może uznać, że chce wysłać wiadomość – lub zdanie po zdaniu zmienić ją tak by ToneCheck wskazywał jedynie zamierzone przez niego emocje.

Zdania co do użyteczności są podzielone – większość recenzji, na które trafiłem nie jest przesadnie entuzjastyczna [Tone Check: Niedopowiedzenie]  ale ponieważ na razie plugin jest darmowy to warto spróbować samemu. Oczywiście narzędzie działa tylko na tekst po angielsku ale i tu pojawia się ciekawe zastosowanie – osoby uczące się języka mogą dzięki temu poeksperymentować z synonimami w ćwiczeniach typu zmień gniewny mail tak, by był uprzejmy.

3 godziny audio łyknąłem bez przerwy podczas długiego spaceru – książka świetnie nadaje się na audio, między innymi dzięki temu, że napisana jest lekkim, konwersacyjnym stylem.

Jason i David z rozbrajającą szczerością mówią o zasadach rządzących biznesem, których – mimo, że nie przystają do rzeczywistości, nikt nie odważy się złamać. Taka na przykład produktywność – wszyscy wiemy, że do pracy potrzebujemy spokoju, nikt nie może nam przerywać itd. – tyle że zamiast ustalić sobie (i innym) zasadę nie przeszkadzania, sprawdzania maila raz na 3 godziny itd. wolimy (ok – ja wolę) przychodzić do pracy kiedy nikogo jeszcze nie ma i można w spokoju coś zrobić.

Rework to zbiór pomysłów na to jak poprawić funkcjonowanie swojej firmy lub założyć nową i zarabiać na tym co się kocha.

na zachętę reklama (ty też uwielbiasz firmowe spotkania, prawda?)

łezka w oku

ps. tylko licznik na górze przestał działać i wygląda jak złowieszcze ostrzeżenie

——————————————–
Q: Why is this post two sentences or less?
A: http://two.sentenc.es

Szczególnie ostatnią z listy porad powinni wziąć sobie do serca niektórzy ze znanych mi managerów. Pozbądź się Pudełka Pomysłów (TM) – proponując to autorzy zwracają uwagę na fakt, że formalizowanie kreatywności, wszelkie próby tworzenia procedur zwiększających ilość pomysłów może przynieść skutek odwrotny od zamierzonego.

Przypominam sobie ogłoszenie w pewnym firmowym intranecie, w którym ktoś z szefów pogratulował najlepszemu zespołowi i w tym samym zdaniu zarządził żeby podzielili się swoimi pomysłami.

Według listy – każdy po trzy.

Kreatywnie* wymienię co jeszcze proponuje w tej materii Newsweek.

• Wykorzystaj swoje pasje.
• Czerp z innych kultur
• Nie oglądaj za dużo telewizji.
• Rób przerwy (np. na inne formy kreatywności)
• Rusz się i poćwicz.

*sugestie są wystrzałowe więc będą w bulletach, a żeby było jeszcze kreatywniej to w odwrotnej kolejności niż w Newsweeku.

W skrócie, chodzi o to, że siedzenie za biurkiem raczej nie sprzyja odkrywaniu nowych rozwiązań – umysł działa lepiej kiedy rozruszasz ciało (ale to powinno być przyjemne a nie mordercze. Tlen, adrenalina, endorfiny – nie zakwasy.  Ważne też żeby się nie znudzić. Jak nie teraz, to przyjdzie później. I nie chodzi o odkładanie na jutro. Po prostu zajmij się czymś innym.

Amerykańscy nastolatkowie oglądający 3 godziny telewizji… blah… jak dla mnie to papka informacyjno-narracyjna podana w formie filmu gdzie wszystko widać i słychać więc odbiór jest zupełnie bierny po prostu musi przytępić wyobraźnię. Książka czy audiobook angażują zupełnie inaczej. A RPG jeszcze lepiej.

Jeśli na dodatek różnisz się znacznie od ludzi wokół ciebie to cokolwiek dla ciebie będzie normalne, może być zupełnie nowe i odkrywcze dla nich. A jeszcze lepiej kiedy żyjesz na pograniczu dwóch światów i widzisz jak bardzo się różnią – oryginalność masz we krwi, a jeśli jeszcze masz do tego żyłkę…