krzysiekwie.pl

Czego ci Amerykanie nie wymyślą!

ToneCheck jest dodatkiem (pluginem) do Outlooka (powstają już wersje na inne programy do obsługi poczty a nawet interfejsy webowe takie jak gmail.com), który sprawdza jakie emocje  może wzbudzić nasz mail.

Z punktu widzenia użytkownika narzędzie działa tak jak sprawdzanie pisowni tyle, że zamiast sugerować “poprawną” wersję – określa na skali od “Przyjaźni/sympatii” poprzez “rozbawienie”, “wdzięczność” po “żal”, “złość” a nawet “upokorzenie” ładunek emocjonalny każdego zdania. Użytkownik może uznać, że chce wysłać wiadomość – lub zdanie po zdaniu zmienić ją tak by ToneCheck wskazywał jedynie zamierzone przez niego emocje.

Zdania co do użyteczności są podzielone – większość recenzji, na które trafiłem nie jest przesadnie entuzjastyczna [Tone Check: Niedopowiedzenie]  ale ponieważ na razie plugin jest darmowy to warto spróbować samemu. Oczywiście narzędzie działa tylko na tekst po angielsku ale i tu pojawia się ciekawe zastosowanie – osoby uczące się języka mogą dzięki temu poeksperymentować z synonimami w ćwiczeniach typu zmień gniewny mail tak, by był uprzejmy.

Ciekawie o kreatywności pisze Newsweek w artykule, którego tytuł można by przetłumaczyć jako “Zapomnij o burzy mózgów”.

Szczególnie ostatnią z listy porad powinni wziąć sobie do serca niektórzy ze znanych mi managerów. Pozbądź się Pudełka Pomysłów (TM) – proponując to autorzy zwracają uwagę na fakt, że formalizowanie kreatywności, wszelkie próby tworzenia procedur zwiększających ilość pomysłów może przynieść skutek odwrotny od zamierzonego.

Przypominam sobie ogłoszenie w pewnym firmowym intranecie, w którym ktoś z szefów pogratulował najlepszemu zespołowi i w tym samym zdaniu zarządził żeby podzielili się swoimi pomysłami.

Według listy – każdy po trzy.

Kreatywnie* wymienię co jeszcze proponuje w tej materii Newsweek.

• Wykorzystaj swoje pasje.
• Czerp z innych kultur
• Nie oglądaj za dużo telewizji.
• Rób przerwy (np. na inne formy kreatywności)
• Rusz się i poćwicz.

*sugestie są wystrzałowe więc będą w bulletach, a żeby było jeszcze kreatywniej to w odwrotnej kolejności niż w Newsweeku.

W skrócie, chodzi o to, że siedzenie za biurkiem raczej nie sprzyja odkrywaniu nowych rozwiązań – umysł działa lepiej kiedy rozruszasz ciało (ale to powinno być przyjemne a nie mordercze. Tlen, adrenalina, endorfiny – nie zakwasy.  Ważne też żeby się nie znudzić. Jak nie teraz, to przyjdzie później. I nie chodzi o odkładanie na jutro. Po prostu zajmij się czymś innym.

Amerykańscy nastolatkowie oglądający 3 godziny telewizji… blah… jak dla mnie to papka informacyjno-narracyjna podana w formie filmu gdzie wszystko widać i słychać więc odbiór jest zupełnie bierny po prostu musi przytępić wyobraźnię. Książka czy audiobook angażują zupełnie inaczej. A RPG jeszcze lepiej.

Jeśli na dodatek różnisz się znacznie od ludzi wokół ciebie to cokolwiek dla ciebie będzie normalne, może być zupełnie nowe i odkrywcze dla nich. A jeszcze lepiej kiedy żyjesz na pograniczu dwóch światów i widzisz jak bardzo się różnią – oryginalność masz we krwi, a jeśli jeszcze masz do tego żyłkę…

Przy okazji zajęć na Academic Writing, zdałem sobie sprawę, że krytycy Getting Things Done (GTD) Davida Allena mają sporo racji – system jest skomplikowany i może wydawać się daleki od intuicyjnego…

co potwierdzają grupy studentów, dla których process description oparty na podstawowym workflow GTD jest dużym świątecznym wyzwaniem.