Gdyby jednak potraktować pytanie z minimalną dozą dobrej woli należałoby odpowiedzieć:

Do czego? (ewentualnie Dla kogo?)

W sumie to jasne, że inaczej będzie wyglądał słownik przeznaczony dla uczniów, inaczej dla tłumaczy, a jeszcze inaczej dla specjalisty z danej dziedziny. I wbrew pozorom nie chodzi tylko o ilość słów. Można wyliczać mnóstwo cech takich jak wymowa (i sposób jej zapisu), przykłady (w zdaniach czy kolokacjach), informacje gramatyczne itd.,  którymi będą różnić się słowniki. Tyle że, choć ważne, mają drugorzędne znaczenie. I tu kolejny truizm. Na nic się nie przyda nawet najbardziej rozbudowany i  szczegółowy słownik jeśli będzie tylko stał na półce.

Właśnie dlatego zapytany o “najlepszy słownik” wymieniam Oxford Pocketa, i nie dlatego, że wydawnictwo Oxford wykazało się geniuszem większym niż wszyscy inni wydawcy słowników kieszonkowych. Po prostu Pocket Oxforda jest (a) cienki i rzeczywiście kieszonkowy w odróżnieniu od mniejszych nawet o połowę, ale 3 razy grubszych; (b) nie ma zbyt wielu błędów, czy jak chcą niektórzy – uproszczeń; (c) jest tani i dostępny w większości księgarń językowych.

Ale on ma za mało słów, brakuje przykładów, wymowa nie zawsze… – argumenty przeciw można mnożyć. I to już jest ta faza dyskusji,  o której pisałem wyżej. Wytaczamy działa, zapalamy lonty, gryzący zapach prochu… ekhem

To może StarDict?

StarDict jest słownikiem komputerowym. Nie pierwszym i zdecydowanie nie jedynym, ale całkiem możliwe, że najlepszym. Uwielbiam słowniki komputerowe i nie tylko dlatego, że nie ruszam się z domu (do pracy) bez netbooka wielkości przeciętnej książki, ale też dlatego, że w praktyce słownik przydaje się właśnie wtedy kiedy i tak siedzisz przed komputerem. Albo coś piszesz (maila) albo czytasz (z internetu). A że niektórzy czytają też papierowe książki? Wspominalem o Pockecie Oxfroda, prawda?

StarDict jest za darmo. StarDict jest opensource’owy. StarDict działa na Linuxie i Windows. Jakby tego było mało StarDict w wersji Windows można również instalować w wersji przenośnej np. na pendrive’ach.

Już chcesz? http://stardict.sourceforge.net/

Na stronie dowiesz się, że StarDict obsługuje Fuzzy Querry, tłumaczenia pełnotekstowe , przechwytuje słówka wskazane myszką w innych aplikacjach, współpracuje z Net Dict i w ogóle jest super-hiper. Jeśli się wczytasz dowiesz się też że po instalacji StarDict nie zawiera… jeden z wielu dostępnych słowników – WordNet. No tak – StarDict jest interfejsem a nie stricte słownikiem.

Słabo?

Wprost przeciwnie. Pewnie masz już kilka słowników komputerowych. PWN-Oxford, Collins, może jakiś Merriam-Webster albo cokolwiek z Learner’s w nazwie. Korzystasz z każdego z nich i zastanawiasz się, który (no właśnie) jest najlepszy. Stardict może przeszukiwać je wszystkie.  PWN-Oxford skonwertujesz sam korzystając z konwertera, ale wcale nie musisz – wystarczy, że zajrzysz na:  http://yeelou.com/huzheng/stardict-dic/ i ściągniesz gotowy słownik*.

Spróbujmy znaleźć coś co w wersji papierowej może nawet stoi na twojej półce. Przewiń stronę nieco w dół i kliknij Babylon, później  English Dictionaries i wreszcie wybierz link “tarball” przy Oxford Advanced Learner’s Dictionary (albo nie robiąc sobie wycieczki, kliknij od razu tu).

Cztermegabajtowy(!) plik słownika zapisz gdzie tylko chcesz i tak trzeba go będzie rozpakować (pliki *.tar.bz2 w Windows rozpakujesz np. darmowym 7-zip – zwróć uwagę żeby rozpakować plik “do końca”, w pliku .bz2 spakowane jest archiwum .tar a dopiero w nim trzy pliki słownika – .dz, .idx i .ifo).

Wypakowane pliki trzeba przenieść do folderu StarDicta – w przypadku zwykłej instalacji będzie to C:\Program Files\Stardict\dic\ (najlepiej umieścić je we własnym folderze – tak aby nie pomieszać różnych słowników).

StarDict będzie wymagał ponownego uruchomienia i uaktywnienia nowego słownika. Znajdź opcję “manage dictionaries” (druga ikonka po prawej na dole okna) i dodaj słownik (niebieski znak plus) do domyślnej, albo nowej grupy.

Skoro jesteśmy w ustawieniach warto jeszcze wyłączyć domyślny skrót przywołujący główne okno programu, który przeszkadza w pisaniu “ż jak żaba”.

* inną kwestią jest legalność takiego rozwiązania. W Polsce możesz posiadać kopię bezpieczeństwa, to czy cyfrowa konwersja papierowego słownika spełnia tę definicję to już inna para kaloszy…

Najprościej jest wybrać jeden z gotowych zestawów tematycznych na odpowiednim poziomie. Uczysz się z książki o  słownictwa opisującego firmy, stanowiska… sprawdź w Henrym kategorię Praca. Lekcja o podróżach – jest Kierunek i ruch (albo po prostu Podróże).

Czasem jednak to nie wystarcza i chcesz dodać własne słowka. Wedlug pomocy w Henrym (to nowość w wersji 6.0) sprawa jest zupełnie prosta.  Wystarczy stworzyć plik tekstowy w którym w jednej linii umieścisz pytanie (lub słowo/zwrot w jednym języku) a w kolejnej odpowiedź (odpowiednik z drugiego języka). Może to wyglądać tak:

Q: 2+2=?

A: 2+2=4

albo

Q: dawn

A: świt

albo jeszcze lepiej

Q: it dawned on me that…

A: zaświtało mi (w głowie). że…

Listę należy zapisać w zwykłym pliku tekstowym (rozszerzenie .txt) czyli wystarczy do tego windowsowy notatnik (oczywiście można też posłużyć się Wordem). Niestety, przy próbie zaimportowania pliku Henry dość enigmatycznie oświadczy, że:

Wracamy do Windowsa. Kodowanie UTF służy np. do zapisywania plików, w których mogą pojawić się znaki spoza alfabetu łacińskiego, więc całkiem sensownie twórcy Henry’ego zdecydowali się na to rozwiązanie. Jeśli masz Worda i kiedykolwiek zapisywałeś w nim pliki tekstowe może ci zaświtać (dawn on you), że można tam wybrać kodowanie, spośród 4 (czterech!) dostępnych typów (Unicode, Unicode Big-Endian, UTF-7 i UTF-8 – więcej o kodowaniu przeczytasz np. na wikipedii) żadne nie będzie odpowiednie dla Henry’ego.

Można się wkurzyć biorąc pod uwagę że i Word i Henry to programy za które trzeba zapłacić.

Jakiś czas temu zapanowała moda na zamienianie windowsowego notatnika na nieco bardziej zaawansowane narzędzia. Popularnym wyborem był Notepad+  ale  i on (jak i cala rzesza świetnych, prostych edytorów) tu nie pomoże. Henry niestety nie informuje, że Unicode, który go zadowoli to nie jeden z najpopularniejszych formatów ale dość zaawansowany Unicode -16. Na szczęście i na to są(darmowe) sposoby:

EditPadLite daje duże możliwości zmiany kodowania.

Tu możemy wybrać UTF-16 (little- i big endian) i po zapisaniu pliku Henry wreszcie będzie zadowolony:

Tylko czy nadal masz 15 minut żeby się czegoś nauczyć?

1. Profesor Henry
2. SuperMemo
3. Tell me More
4. eTeacher
5. CLT

A najbardziej obiektywny ranking może być na przykład tutaj, albo tu, a nawet tam.

ToneCheck jest dodatkiem (pluginem) do Outlooka (powstają już wersje na inne programy do obsługi poczty a nawet interfejsy webowe takie jak gmail.com), który sprawdza jakie emocje  może wzbudzić nasz mail.

Z punktu widzenia użytkownika narzędzie działa tak jak sprawdzanie pisowni tyle, że zamiast sugerować “poprawną” wersję – określa na skali od “Przyjaźni/sympatii” poprzez “rozbawienie”, “wdzięczność” po “żal”, “złość” a nawet “upokorzenie” ładunek emocjonalny każdego zdania. Użytkownik może uznać, że chce wysłać wiadomość – lub zdanie po zdaniu zmienić ją tak by ToneCheck wskazywał jedynie zamierzone przez niego emocje.

Zdania co do użyteczności są podzielone – większość recenzji, na które trafiłem nie jest przesadnie entuzjastyczna [Tone Check: Niedopowiedzenie]  ale ponieważ na razie plugin jest darmowy to warto spróbować samemu. Oczywiście narzędzie działa tylko na tekst po angielsku ale i tu pojawia się ciekawe zastosowanie – osoby uczące się języka mogą dzięki temu poeksperymentować z synonimami w ćwiczeniach typu zmień gniewny mail tak, by był uprzejmy.

łezka w oku

ps. tylko licznik na górze przestał działać i wygląda jak złowieszcze ostrzeżenie

——————————————–
Q: Why is this post two sentences or less?
A: http://two.sentenc.es

Jeden z popularniejszych wpisów na tej stronie dotyczy wysyłania korespondencji seryjnej z załącznikami za pomocą Outlooka. Oprócz programu do obsługi poczty potrzebny jest jeszcze Word i Excel – nic dziwnego skoro Microsoft sprzedaje całość jako Office 2007. Oprócz tego niezbędna jest podstawowa umiejętność korzystania z VBA.

Outlook może i jest standardem w polskich biurach, ale oprócz tego jest (moim skromnym zdaniem) najlepszym pecetowym rozwiązaniem integrującym pocztę, kalendarz i zadania (od wersji 2007). Wiem co mówię. Thunderbird z rozszerzeniem Lightning sprawdza się prawie tak samo dobrze. Od teraz – zintegrowana obsługa kalendarza może wreszcie pozwolić przesiąść się w pełni na darmowy produkt Mozilli.

Ale wracając do załączników, korespondencji seryjnej i łatwego wysyłania maili do wielu osób. Potrzebny będzie Thunderbird (może być wersja pendrive’owa – portable i rozszerzenie Mailtweak)

Potem wystarczy dodać wybrać opcję Personalizuj, w polu Do: dodać więcej niż jeden adres (albo nie dodawać żadnego – wtedy Thunderbird poprosi o listę adresatów w pliku .csv) i automagicznie będziemy wysyłać korespondencję seryjną z załącznikami (załączonymi normalnie – bez wydziwiania z VBA) do kogo tylko zechcemy. (A właściwie – do tego, kto chce otrzymywać od nas masowe maile.

Głównym mankamentem tego mechanizmu jest brak obsługi załączników. W internecie roi się od narzekań na ten problem a najczęściej cytowanym rozwiązaniem jest artykuł Douga Robbinsa ze strony Microsoft Most Valuable Professional http://word.mvps.org/faqs/mailmerge/MergeWithAttachments.htm, na którym opiera się poniższy post.

Tekst Douga zakłada, że czytelnik wie jak zrobić “zwykłą” korespondencję seryjną – ja nieco rozszerzam temat nie robiąc takiego założenia.

Mimo że Doug pisze, że jego skrypt zadziała na wersjach Office od 97 do 2007 (i ma rację), to pomija jeden szczegół. Przy korespondencji seryjnej Outlook prosi o potwierdzenie użytkownika przed wysłaniem każdego (z np. 1000) maili, Doug sugeruje instalację darmowego programu ”Express ClickYes” http://www.contextmagic.com/express-clickyes/ jednak według strony producenta do działania z Office 2007 potrzebujemy już wersji płatnej. To jednak nie powinien być problem, ponieważ niewygodnego pytania Outlook nie zada jeśli domyślnym typem wysyłanych wiadomości jest HTML.

Dużym plusem (przynajmniej dla mnie) tego rozwiązania jest to, że Outlook nie musi być domyślnym klientem poczty – wystarczy aby był zainstalowany. Skrypt Douga pozwala na dołączanie wielu załączników do każdej wiadomości, a nawet dołączanie różnych załączników dla różnych odbiorców.

Makro

Aby wszystko zadziałało, w Edytorze Visual Basica (alt+F11 lub karta Deweloper) należy ustawić odniesienie do Microsoft Outlook Object Library.

Edytor nie jest tłumaczony, więc klikamy na Tools>References w górnym menu i z długiej listy komponentów wybieramy  Microsoft Outlook 12 Object Library (12 to numer właściwy wersji 2007).

Tu również trzeba będzie później dodać makro (w oknie This document konkretnego pliku (Projektu) lub szablonu)

Cztery pliki i wysyłka

1

Do korespondencji z załącznikami będziemy potrzebowali (jak zwykle) źródła danych (np. arkusza Excela) w którym umieszczone będą w jednej z kolumn wszystkie adresy e-mail odbiorców a każdy wiersz zawiera dane na temat tego właśnie odbiorcy, które możemy wstawić w tekst wysyłanego maila – w tym samym pliku możemy również podać ścieżkę do pliku załącznika, który chcemy wysłać.

Ponieważ błąd w tym ostatnim może nas kosztować w najgorszym przypadku wysyłanie maili (stu – tysiąca) bez załączników w najlepszym konieczność powtarzania procedury od początku warto sobie ułatwić życie i skopiować załączniki do głównego katalogu jednego z dysków – tak aby były widoczne od razu po kliknięciu na ikonę dysku w oknie Mój Komputer – wtedy dla dysku C i pliku Raport.pdf ścieżką będzie C:\Raport.pdf

2

Poza tym potrzebny nam będzie również dodatkowy dokument Worda (katalog korespondencji), w którym umieścimy dane o tym jaki załącznik (i do kogo) chcemy wysłać.

W katalogu wstawiamy jednowierszową tablekę z 2 lub więcej kolumn i wybieramy nasze – przygotowane już źródło danych.

W pierwszej kolumnie umieszczamy pole korespondencji seryjnej zawierające adres e-mail, w drugiej (i ew. kolejnych) pola zawierające ścieżki dostępu do załączników.

Powinno to wyglądać mniej więcej tak

W prostszych przypadkach – np. gdy wysyłamy takie same załączniki do wszystkich wystarczy wpisać ścieżkę właśnie w tej tablce – np. tak

Możemy również stosować kombinację obu metod i wysłać Raport do wszystkich jako pierwszy załącznik, ale drugi pobrać już ze źródła danych:

3

Przygotowany w ten sposób dokument należy scalić korzystając z opcji Edytuj poszczególne dokumenty (Alt+Shift+N). Word stworzy automatycznie nowy plik w którym – o ile wszystko poszło dobrze zobaczymy naszą tabelkę (tyle wierszy ilu mamy odbiorców) wypełnioną danymi. Plik należy zapisać np. jako “katalog korespondencji”  i zapamiętać miejsce – za moment będziemy musieli go otworzyć.

4

Następnie – w nowym dokumencie Worda przygotowujemy treść korespondencji seryjnej – wpisujemy wspólne części maili, a treść personalizowaną wstawiamy ze źródła danych. Ponownie scalamy korzystając z opcji Edytuj poszczególne dokumenty i do uzyskanego pliku dodajemy makro.

Kiedy wszystko jest już gotowe  uruchamiamy nasze makro (Alt+F8), wskazujemy i otwieramy nasz “katalog korespondencji”, w kolejnym okienku wpisujemy jeszcze temat wspólny dla wszystkich wiadomości.

Za pierwszym razem (albo każdym kolejnym) warto zadbać o to, aby mieć możliwość przejrzenia maili przed wysłaniem – już w Outlooku – dla tego warto wyłączyć (wcześniej!) automatyczne wysyłanie wiadomości z domyślnego konta, lub po prostu rozłączyć się z Internetem i dopiero po upewnieniu się, że wszystko jest dokładnie tak jak chcemy, kliknąć w Outlooku “Wyślij”.

Najprostszym wyjściem jest zainstalowanie go jako dodatku excela (plik .xla dla wersji do 2003 i .xlam dla 2007) – dla ułatwienia przygotowałem plik .xla

Aby móc używać nowej funkcji =slownie() należy zainstalować dodatek. Najlepiej pobrany plik skopiować do właściwego katalogu

dla Excela 97-2003 będzie to: C:\Program Files\Microsoft Office\Office XX\Library

xx to numer wersji Excela np. 11 lub 12

dla 2007 C:\Documents and Settings\Twoja nazwa użytkownika\Dane Aplikacji\Microsoft\Dodatki

Następnie (Excel 97-2003) z menu Narzędzia wybieramy Dodatki i jeżeli plik jest w odpowienim katalogu (powyżej) wystarczy zaznaczyć okienko przy jego nazwie i kliknąć OK. (jeśli plik jest w innym katalogu, wybieramy Przeglądaj i odnajdujemy go – ważne żeby później nie zmieniać lokalizacji pliku).

W Excel 2007 procedura jest niemal identyczna – klikamy przycisk Office i wybieramy Opcje programu Excel i Dodatki. Pliki z katalogu powyżej będą gotowe do wybrania – jeśli umieściliśmy je gdzie indziej, należy wskazać je korzystając z opcji Zarządzaj – Przejdź (na dole okna poniżej).

po zainstalowaniu dodatku formuła =slownie(a1) zamieni cyfrową zawartość komórki a1 – np. “199,91″ na sto “dziewięćdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt jeden groszy”

Faktura w docx z osadzonymi obiektami excela policzy VAT (dla zwolnionych należy wpisać “zw”) i zsumuje do kilkunastu pozycji (zresztą łatwo ją wydłużyć). Na podstawie wpisanej liczby dni oblicza termin zapłaty, po wydrukowaniu może służyć za podstawkę pod kubek.

Nie wpisuje sama kwoty slownie. Skrypty do tego wiszą w internecie ale na razie spróbuję coś napisać sam – bez ściągania.

–update-2009-06-30–

Jednak się złamałem i użyłem gotowca (z kilkoma niewielkimi przeróbkami). Wersja wpisująca kwotę słownie wymaga akceptacji makr więc wstawiam – tutaj.